بیماری که قرار است تحت عمل جراحی قرار گیرد بطور طبیعی دارای اضطراب و ترس است و تنها چیزی که موجب تسلی وخونسردی این بیمار میشود دلسوزی پزشک وپرستار است . اضطراب بیمار معمولا بصورت رفتار تهاجمی در وی تظاهر میکند وباعث بهانه گیری بیمار میشود که این بهانه گیری ها ممکن است بصورت اعتراض به وضع غذا ، وضع پرستاری و نحوه دادن دارو و تزریقات باشد .
گوش کردن به حرف های بیمار همراه با دلسوزی و مهربانی معمولا بهترین طریقه مقابله با اینگونه رفتار بیماران می باشد و این کادر پرستاری بیمارستان همیشه بدانند که تهاجم بیمار را هرگز نباید با تهاجم پاسخ داد معمولا وقتی بیمار از درد شکایت میکند حتما درد دارد و باید به او مسکن تزریق کرد . در برخی از بیمارستان ها وقتی بیماری اظهار درد میکند به او مشکوک می شوند و به کرات مشاهده شده به عوض داروی مسکن آب مقطر به او تزریق کرده اند .